دکتربازی من راضی ام و مریض من هم راضی است لجبازی او همیشه ظاهرسازی است این راز من و دختر همسایۀ ماست: هر روز غروب وقت دکتربازی است این دخترک از قرص تنفر دارد یک باسن از سرنگ دلخور دارد با این همه او به عشق دکتربازی هر روز غروب وقت دکتر دارد

ای نوگل من، دخترک ترک زبان ای یاسمن دامنه های سبلان مثل گل روی فرش تبریز بمان از باد خزان همیشه در امن و امان

مث دخترا هی بگو «نه»، ولی یه جوری بگو «نه» که یعنی «بلی»!

عضو غریبه یک عضو غریبه در تن خود دارم او را باید به حال خود بگذارم گهگاه که من خفته ام او بیدار است گاهی هم او خفته و من بیدارم انگار که یک هوش مجزا دارد فرمان مرا به هیچ می انگارد از پیش سرافراز به پیروزی خویش هر بار مرا به جنگ وامی دارد

در شرق نبوغ مردمان موروثی است این خلسۀ عرفانی چینی ـ روسی است در ذات خودش دانش غربی کشک است چون شصت و سه گیگ سوپرم ویروسی است

خواهرزن آن گناهی که به من واجب بود فتح خواهرزن این جانب بود بی شرف نیم وجب بود، ولی سطح رشدش چقدَر جالب بود عصر آن روز که تنها بودیم و زنم ـ شکر خدا ـ غایب بود خودش انگار تنش می خارید و به یک کار بدی راغب بود گفتم این را نخورم مدیونم بدرقم شهوت من غالب بود دشت اول دو سه تا بوس گرفت سرشب کل مرا کاسب ...

خواننده چرا به شعر دل می بازد؟چون شاعر خوب دلبری می سازدیک شعر قشنگ دختر روسپی ای استمست است و به عشاق خودش می نازد شاعر ز چه رو به شعر خود می نازد؟زیرا که خودش نخست دل می بازدیک شاعر خوب مثل تندیسگری استکو روسپیان ابدی می سازدLet's block ads! (Why?)

ﻟﻳﺱَ فِی شُرتِها سِوَی الله آی آی، امان امان، اِهِه، وا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ای، نگاهبه به، بببه به، منو دریابید، آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آه!استخر زنونه جلوۀ رحمت اوستلا حول و لا قوة الا بالله القنطرةُ الحقیقة یعنی پستونرحمانو ببین، چه استوایی، ای جونتأویل تو شرت لامبادا باد...

این حجاب اصیل اسلامی اختراع قبایل سامی چه فشاری به این زن آورده که تنش را چنین پرس کرده هیکلی دلفریب را اسلام در دماغی خلاصه کرد و تمام

آهای خدا، دِ جان بکن لامصب ایران شده یک کپۀ عن لامصب بی آف تو آفریدی این کشور را آن دکمۀ آف را بزن لامصب

مردی که صدای قلب خود را نشناخت تقدیر ترانه ای برایش ننواخت مردی که نرقصید به ساز دل خود جانانه ترین تانگوی دنیا را باخت

بیست رباعی از مهدی احمدی در پنجۀ من توپ تو وا خواهد رفت وقتی بزنم زمین، هوا خواهد رفت از دامن زن مرد به معراج رود از سوتینش ببین کجا خواهد رفت در شرق نبوغ مردمان موروثی است این خلسۀ عرفانی چینی - روسی است در ذات خودش دانش غربی کشک است چون شصت و سه گیگ سوپرم ویروسی است از منظر مردگان قدوسی ما انگار ک...

بازی عشق عینهو کشتی است قد مشت منی و مال منی خاصه وقتی بدون سوتینی گرچه جنس لطیف و ریقویی تو حریف نبرد تن به تنی سوسک را دیدی و نترسیدی؟ تو عزیزم، نه زن، که شیرزنی ولی این عشق عینهو کشتی است بدنی در نبرد با بدنی کشتی نابرابری بینِ ماده گنجشک و نره کرگدنی تو قدم بر تشک که بگذاری گور خود را به دست خود...

آینه مرداب دلم در خود و با خود پوسید تا این که شبی ماه لبم را بوسید آن لحظه که عکس ماه در من افتاد توفان شد و مرداب من اقیانوسید از لذت بی خودی که آگاه شدم با نعرۀ گردباد همراه شدم تن را که به بوسه های باران شستم من آینۀ الهۀ ماه شدم حالا تن من کاخ پری ها شده است هر قطرۀ من محو تماشا شده است من آینه...

العلماء ورثه الانبیاء با مردی اگر زنی یه جا تنها شه فرمان خدا اینه که فوراً پا شه اما طرف آخوند که باشه، حکمش باید وسط سورۀ یوسف باشه فرمان خداونده و باید که شنید اللهُ علیمٌ و مِن الـ... می فهمید؟ قطعاً علما وارث پیغمبرهان تا کور شود هر آن که نتواند دید + نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت ...

راه هر مرد که دل به سحر این راه سپرد رفت و نرسید و لای مه گم شد و مرد هر جا که مسافری است، راهی هم هست راهی که تو را به مقصدی خواهد برد پیش از تو چه بسیار به راهی رفتند با نقشۀ گنگ و اشتباهی رفتند رفتند که لای مه فقط گم بشوند رفتند، ولی به سوی چاهی رفتند بی توشه و بی همسفر و بی همدرد باید بروی چو لا...

راز فوت کوزه گر این کوزه زمانی آیت اللهی بود آن کوزه ولی کافر گمراهی بود آن کوزه به این کوزه شبی گفت: زرشک سرمنزل راه هردومان چاهی بود رؤیای حیات جاودانی زیباست زیباست، ولی حیف، فقط یک رؤیاست آن فوت که کوزه گر به آن معروف است آه از دل ساده لوح ما آدم هاست با خوب و بد زمانۀ خویش بساز خود را بشناس و ب...

بزک بمیر آنگاه که جام شوکرانش را خورد با یک دل آرام مرخص شد و مرد من، بچۀ شش ساله، چه می دانستم با خویش بهار را به دوزخ می برد با پند بزک نمیر خامم کردند با وسوسۀ علف لگامم کردند هر بار که شیهه ای کشیدم از خشم با بوسۀ تازیانه رامم کردند آن درس که انقلابتان آموزاند دیدی چه قشنگ مغز ما را گوزاند رفتن ...

کتاب یک نفر با شعور چرکینش ردپای همیشه خونینش عشق را تا ابد به ننگ آلود در اصول کمر به پایینش یک نفر با زنان بسیارش با روان حریص بیمارش آب را با سراب قافیه کرد در کتاب پلید بودارش این کتابی که هرکه می خواند به خیالش که غیب می داند سال ها عمر کرده است و هنوز به عن تازه ریده می ماند بویناک است مثل کپه...

پانزده رباعی از مهدی احمدی لب تشنۀ آن لحظۀ قبل از خوابم آن دم که تو را کنار خود می یابم شاداب ترین یاس زمین خواب من است کز بوسۀ شب بخیر تو سیرابم آن لحظه که مرد محو اندام زن است کوه اورست شکل یک سوتین است بر شاخۀ هر درخت یک کرگدن است صحرای حجاز هم پر از پنگوئن است مجنون جنون گاوی واگیرند یابو متولد ...