مارال

مارال

تن مارال عجب مالی بود

انگ تمرین نمدمالی بود

تن خیس از عرقش انگاری

شبنمی روی گل قالی بود

از می ناب جوانی سرمست

مثل یک جام کریستالی بود

عرق ارمنی و ماست خیار

حس مستی سبک و عالی بود

سینی نقره و قلیان دوسیب

در هوا خلسۀ سیالی بود

شب مهتابی زیبایی بود

حس بی حالی باحالی بود

بازی وسوسه در جریان بود

چه جدالی و چه فینالی بود

فال حافظ زدم و این بدجنس

چه پدرسوخته رمالی بود

نیت خیر مگردان آمد

طبق معمول عجب فالی بود

من و مارال، دو تا لخت و پتی

جای یک مرد فقط خالی بود